ΤΟ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΤΟ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η ΤΡΙΦΥΛΙΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΠΥΛΗ
Στο αγωνιστικό κομμάτι η Κυπαρισσία συνεχίζει την προετοιμασία της με τον προπονητή του ΑΟΚ Αλέξη Μαντζούνη να τονίζει στους παίκτες του, την κρισιμότητα του αγώνα και να κλείσουν τα αυτιά τους σε οποιαδήποτε πρόκληση. Από κει και πέρα, οι απουσίες για έναν ακόμα αγώνα δεν λείπουν μιας και εκτός μάχης έχουν τεθεί οι Μιτρόφ και Καμποσιώρης, ο Γ. Παναγόπουλος που λείπει στην Μύκονο λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων ενώ αμφίβολος είναι ο Θεοδωρακόπουλος που ολοκληρώθηκε η άδεια του και επέστρεψε στην μονάδα του στο στρατό.
Η καλύτερη ίσως εκδήλωση στο Δήμο Τριφυλίας από της ιδρύσεώς του, αποτυπωμένη σε 3 βιντεάκια σε συνεργασία με το kopanakinews. Η εκδήλωση ήταν πρωτόγνωρη για το τόπο μας...
ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ι. ΚΑΤΣΟΥΛΑΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ κ κ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ ΠΑΝ. ΚΑΤΣΙΒΕΛΛΑ.

ΥΜΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΟΡΩΔΙΑΚΟ ΣΧΗΜΑ ΠΑΝΑΡΜΟΝΙΟΝ. Α ΜΕΡΟΣ.

ΥΜΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΟΡΩΔΙΑΚΟ ΣΧΗΜΑ ΠΑΝΑΡΜΟΝΙΟΝ. Β ΜΕΡΟΣ.

DSC04404
Μετά τις διενεργηθείσες αρχαιρεσίες στις 17-05-2015, με τη συμμετοχή της συντρiπτικής πλειοψηφίας των Συλλόγων της Τριφυλίας, οι εκλεγέντες σύμβουλοι συνήλθαν στις 26-05-2015 στα γραφεία της Ομοσπονδίας και συγκροτήθηκε το Διοικητικό Συμβούλιο σε σώμα ως εξής:

Πρόεδρος
Παναγιώτης Λούτος
Σύλλογος Κυπαρισσίων
«Η Αρκαδιά»
Α’ Αντιπρόεδρος
Ευστάθιος Χαρτάλος
Αδελφότης Φιλιατρινών Αττικής «Η  Εράνη»
Β’ Αντιπρόεδρος
Μαρία Λιακάκη
Σύνδεσμος Σιδηροκαστριτών
Γ’ Αντιπρόεδρος
Νίκος Καρυώτης
Σύλλογος Σελλίων
Γενικός Γραμματέας
Δημήτριος Παπακωνσταντόπουλος
Σύλλογος Απανταχού Καλονεριτών
Ειδική Γραμματέας
Δήμητρα Κεραμυδά
Σύλλογος Αυλωνιτών
Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων
Ελένη- Άννα Αδαμοπούλου
Σύλλογος Απανταχού Αρμεναίων
Ταμίας
Σταμάτης Ντεβές
Σύλλογος Κοκλαίων
Έφορος Υλικού
Αναστασία Αρνοκούρου
Σύλλογος Πλατανιτών=
Μέλος
Σοφία Μπεκιάρη
Σύλλογος Σιτοχωριτών
‘’
Στέλλα Ριτσάτου
Σύλλογος Ελαιωτών

Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο καλεί όλους τους συμπατριώτες να συμμετάσχουν ενεργά στις δράσεις της Ομοσπονδίας.
Μαρια Χονδρογιαννη‎· Ευχαριστούμε τους επαγγελματίες της Κυπαρισσίας για τις προσφορές τους …η συμβολή σας στη δημιουργία του παζαριού είναι μεγάλη! Βεβαίως οι ευχαριστίες περιλαμβάνουν και τους επαγγελματίες του Καλού Νερού, οι οποίοι από τις πρώτες μέρες της κοινοποίησης της δράσης μας στήριξαν και μας στηρίζουν με τις προσφορές τους …σας περιμένουμε όλους!! Σας περιμένουμε όλους …όπως και νέες προσφορές έως και την Κυριακή!
Η Μουριά (μωρεά), είναι το δέντρο που χάρισε το όνομα στο ωραιότερο νησί του κόσμου, την Πελοπόννησο, που λέγεται και Μωρέας – Μωριάς. Ίσως από τις πολλές μουριές που είχε τα παλαιότερα χρόνια, ίσως από το σχήμα της που είναι σαν μουρόφυλλο και συνδέεται με την Στερεά Ελλάδα με το ‘κοτσάνι’ της,  τον ισθμό της Κορίνθου.
   Πριν λίγα χρόνια τρώγαμε τα μούρα, δεν τα αφήναμε να πέφτουν κάτω όπως σήμερα, ούτε είχαν φτιάξει οι πονηροί γεωπόνοι τις μεταλλαγμένες – στείρες μουριές που δεν βγάζουν μούρα!  Σήμερα, οι περισσότεροι που φυτεύουν μουριές, τις αγοράζουν από φυτώριο, και αυτές βγάζουν μόνο φύλλα, για να μη λερώνεται το δάπεδο, για να μη μαζεύονται μέλισσες και σφήκες. Τόσο τεμπέληδες γίναμε!…    Και τόσο κομπλεξικοί είμαστε, που όταν ακούσουμε τη λέξη ‘μούρα’, κατ ευθείαν λέμε τους στίχους από ένα σατυρικό-ρεμπέτικο τραγουδάκι: άσπρα μουρα, μαύρα, μουρά είσαι μια παλιοχαμούρα.Δηλαδή, κατά βάθος το θεωρούμε σαν ντροπή να μαζεύει ή και να τρώει κάποιος μούρα. Οι φυσιολάτρες- γενικά- σήμερα αντιμετωπίζονται ως γραφικοί, ως ολίγον ‘νούμερα’…
  Η μουριά βγάζει φύλλα Μάρτη μήνα,  και τα κρατά μέχρι Οκτώβρη. Τον  Μάιο- Ιούνιο- Ιούλιο, ωριμάζουν οι καρποί της τα  μούρα, ένα από τα καλύτερα  φρούτα που πλουσιοπάροχα μας δίδει η Ελληνική Φύση. Τρώγονται ωμά, ολόκληρα. Είναι πεντανόστιμα, γλύκισμα. Μπορείς να τα βάλεις και στην κατάψυξη, μια στρώση, -όχι το ένα πάνω στο άλλο- και τα τρώς σαν παγωτό, σαν ‘γρανίτα’.
  Δεν θέλουν πλύσιμο τα μούρα, δεν πειράζει αν έχουν τσιμπήσει νωρίτερα και οι μελισσούλες, είναι τα καθαρότερα έντομα, τα καθαρότερα ‘ζώα’.
  Υπάρχουν πολλές ποικιλίες: η άγρια μουριά, η άσπρη, η μαύρη, η συκομουριά, κλπ. Αλλά υπάρχουν και άλλες υποκατηγορίες, λες και κάθε δέντρο έχει τη δική του νοστιμιά.  Ξαδερφάκι της μουριάς είναι ηβατομουριά, μόνο που βγαίνουν λίγα και είναι πολύ δύσκολο να τα μαζέψεις, ενώ τα μούρα είναι πανεύκολο. Απλώνεις το χέρι και τα κόβεις, ή ακόμα καλύτερα, στρώνεις ένα σεντόνι και κουνάς τις κλάρες. Τα ώριμα μούρα πέφτουν αμέσως… Αν φοβάσαι τις μέλισσες, πάς νωρίς το πρωΐ, ή πρίν τη δύση του ήλιου που δεν έχει μέλισσες-σφήκες. Αλλά ένας μερακλής μαζεύει τα μούρα όλες τις ώρες. Πάς με αργές κινήσεις, δεν ενοχλείς τις μέλισσες, δεν κόβεις το μούρο που τρώνε, και δεν σε πειράζουν κι αυτές…
  Πολλές οι χρησιμότητες της μουριάς: γλυκός καρπός με φυσικά ζάκχαρα, πολύ καλή σκιά. Οι μουριές ‘δένονται’ μεταξύ τους, μέχρι και ξύλινη μικρή καλύβα  μπορείς να φτιάξεις επάνω. Χρειάζεται το ανάλογο κλάδεμα. Κακώς τις παρακλαδεύουν οι αγρότες, πολύ κακώς αν τις κόβουν, γιατί ‘λερώνουν τον τόπο’, είναι έγκλημα!   Τα φύλα τα τρώνε οι γίδες, παλαιότερα τα έδιναν στους μεταξοσκώληκες που έφτιαχναν με τη σειρά τους το μετάξι… Με το ξύλο της μουριάς φτιάχνονται οι καλύτεροι μπαγλαμάδες και τα καλύτερα μπουζούκια, σύμφωνα με τον αρχηγό του λαϊκού τραγουδιού, Μάρκο Βαμβακάρη.
   Πολλές και οι χρησιμότητες του μούρου: τρώγεται ωμό, κάνεις μαμελάδα, αλλά επίσης φτιάχνεις και εξαίρετο αλκοολούχο ποτό -(κρασί-λικερ) ,όπως και ξύδι. Τα μαύρα μούρα είναι και ένα τέλειο υλικό για να χρωματίσεις ρούχα ή να βάψεις τοίχο ή ξύλο, καθώς έχει εξαίρετες χρωστικές ουσίες. Καθώς τα μαζεύεις γίνονται μωβ-μαύρα τα δάχτυλά σου. Μην τα ξεπλύνεις, απόλαυσέ τα , γλύψτα, άσε να φύγει το χρώμα μόνο του σε λίγες μέρες.
   Για να κάνεις το αλκολούχο ποτό από τα μούρα είναι το πιό ευκολο πράγμα στον κόσμο. Μαζεύεις τα ώριμα μούρα, τα βάζεις στον αποχυμωτή, και το χυμό τον βάζεις σε ένα μπουκάλι που το σκεπάζεις μεν αλλά όχι αεροστεγώς, να μπορούν να βγαίνουν τα αέρια . Μετά από λίγες ώρες αρχίζει να βράζει όπως κάνει και το κρασί. Μετά από λίγες μέρες γίνεται μουρόκρασο.  Μπορείς -επίσης- να βγάλεις ρακί εξαιρετικής ποιότητας.
  Αλλά γιατί δεν το κάνεις κι εσύ?, πειραματίσου!. Ζούπα 20 ώριμα μούρα και βάλε το χυμό σε μια μινιατούρα.  Δεν χρειάζεται να βάλεις καθόλου συντηρητικά, γίνεται μόνο του… Το πολύ-πολύ να γίνει ξύδι…
    Ας προχωρήσουμε στην επένδυση, στις θέσεις εργασίας:
  Βρίσκεις μερικές καλές μουριές με νόστιμα μούρα, διάφορες ποικιλίες. Κόβεις λεπτά κλαριά, Οκτώβρη μήνα ή Μάρτη, και τα μπήγεις στο χώμα. Σε τρία χρόνια δεν θα ξαναδουλέψεις. Θα μαζεύεις τα μούρα, θα τα πουλάς, θα τα κάνεις ποτό. Με 30-50 καλές μουριές και με δουλειά μόνο 2 μήνες το χρόνο, έχεις ένα πολύ καλό εισόδημα για να ζει μια οικογένεια όλο το χρόνο.
   φύτεψε και φάε μούρες, κι άσε τις παλιοχαμούρες, (άσε τους άλλους να λένε ό,τι θέλουν)
Η πρωταθλήτρια Μεσσηνίας σημείωσε την τέταρτη νίκη σε αυτό το μίνι πρωτάθλημα, έχοντας το απόλυτο στην έδρα της (3 στα 3), χωρίς μάλιστα να δεχτεί γκολ. Συγκεκριμένα επικράτησε στην πρεμιέρα με 1-0 της Σπάρτης, στην 3η αγωνιστική με 4-0 του Πανθυρεατικού και την Κυριακή με 1-0 των πρωταθλητών Αργολίδας για την 5η αγωνιστική. Ο ΑΟΚ είχε νικήσει και στο Αργος με 0-2 και η μοναδική ήττα σημειώθηκε την περασμένη Τετάρτη στη Σπάρτη με 2-1 από την ομώνυμη ομάδα. Ιδιο απολογισμό έχουν και οι Λάκωνες και αν παραμείνει η ισοβαθμία μετά και τα παιχνίδια της 6ης αγωνιστικής, τότε θα χρειαστεί αγώνας μπαράζ σε ουδέτερο γήπεδο. Η Κυπαρισσία θα παίξει την Κυριακή στο Αστρος με τον Πανθυρεατικό και η Σπάρτη στο γήπεδό της με τον ΠΑΟΚ Κουτσοποδίου και θεωρητικά έχει πιο εύκολο έργο. "Ξέρουμε τι θα αντιμετωπίσουμε, αλλά είμαστε συνηθισμένοι στα δύσκολα. Καλά τα συστήματα και οι τακτικές, αλλά σε τέτοια παιχνίδια μιλά η ψυχή και ποιος το θέλει περισσότερο. Είναι ένα πολύ δύσκολο εμπόδιο. Θέλω να πιστεύω ότι θα κερδίσουμε", λέει στο "Ν' για το προσεχές ματς με τον Πανθυρεατικό ο Αλέξης Μαντζούνης. Ο προπονητής της Κυπαρισσίας ξεκαθαρίζει στη συνέχεια ότι: "Δεν υπάρχει στο μυαλό μας το μπαράζ με τη Σπάρτη. Σκεφτόμαστε μόνο τον Πανθυρεατικό και αν κερδίσουμε, τότε θα δούμε πως θα έχει η κατάσταση".
 Οσο για το 1-0 επί του ΠΑΟΚ Κουτσοποδίου: "Ηταν μια αγχωτική νίκη. Ο ΠΑΟΚ είναι καλή ομάδα και το γεγονός ότι δεν είχε άγχος, τον έκανε να παίξει ελεύθερα. Εμείς θέλαμε μόνο τη νίκη και λογικό είναι όταν το ημίχρονο λήγει 0-0 να υπάρχει άγχος. Τέλος καλό όμως, όλα καλά". Ο Γιώργος Παναγόπουλος έπαιξε προχθές για τελευταία φορά φέτος με τη φανέλα της Κυπαρισσίας, καθώς αναχώρησε για τη Μύκονο λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Ο έμπειρος αμυντικός θα χάσει έτσι το ματς με τον Πανθυρεατικό και αν χρειαστεί και το μπαράζ με τη Σπάρτη και ο Αλέξης Μαντζούνης θα πρέπει να κάνει αλχημείες για να καλύψει το κενό στα μετόπισθεν. Εκτός πλάνων για την Κυριακή είναι και οι Μιτρόφ, Καμποσιώρης. Η προετοιμασία για τον Πανθυρεατικό θα ξεκινήσει την Τετάρτη, μιας και το τεχνικό τιμ έδωσε διήμερο ρεπό (Δευτέρα - Τρίτη). Source: http://www.eleftheriaonline.gr/notosport/football/item/8100-kyparissia-prota-o-panthyreatikos-meta-to-baraz-me-sparti-xanei-kai-g-panagopoulo
Στους 4 χιλιάδες τόνους περίπου έχει φτάσει η ποσότητα των καρπουζιών που έχουν συγκομιστεί από την περιοχή της Τριφυλίας: μια ποσότητα που αντιστοιχεί στο 10% της συνολικής παραγωγής που αναμένεται να μαζευτεί φέτος. Οσο περνούν οι ημέρες η συγκομιδή εντατικοποιείται, καθώς υπάρχει η δυνατότητα για διάθεση περισσότερου καρπουζιού - ενώ και η ζήτηση είναι ικανοποιητική. Το μόνο ανησυχητικό είναι οι καιρικές συνθήκες, αφού ήδη από χθες υπάρχει μεταβολή του καιρού και οι παραγωγοί ανησυχούν για πιθανές καταιγίδες ή και χαλάζι. Πάντως φέτος κατά κοινή ομολογία είναι μια από τις καλύτερες ποιοτικά χρονιές για το καρπούζι της Τριφυλίας, καθώς υπάρχει ζήτηση από πολλές αγορές του εξωτερικού. Ηδη, σύμφωνα με στοιχεία της Διεύθυνσης Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής Τριφυλίας, τα τριφυλιακά καρπούζια έχουν ταξιδέψει σε αρκετές χώρες - μεταξύ των οποίων Πολωνία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Λιθουανία, ΦΥΡΟΜ, Ιταλία, Σερβία, Γερμανία, Αγγλία και Ουγγαρία. Παράλληλα, οι ποιοτικοί έλεγχοι είναι συνεχείς από γεωπόνους της υπηρεσίας, σε καθημερινή βάση, και γίνονται σχεδόν σε όλα τα φορτία που φεύγουν από την περιοχή, με στόχο την εξασφάλιση της ποιότητας. Κ. Μπ. - eleftheriaonline
«Χωρίς να έχει γίνει πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος, χωρίς να έχει βγει μια ανακοίνωση, χωρίς να έχει γίνει κοινοποίηση - γνωστοποίηση στην ηλεκτρονική σελίδα του Δήμου Τριφυλίας και στις εφημερίδες, πώς μπορεί να το πληροφορηθεί κάποιος ενδιαφερόμενος; Πώς μπορεί κάποιος εργολάβος να γνωρίζει πότε θα συνεδριάσει η Οικονομική Επιτροπή του Δήμου Τριφυλίας για να αναθέσει απευθείας ένα έργο, όταν δεν έχει προηγηθεί κάποια σχετική ανακοίνωση, δημοσίευση ή πρόσκληση ενδιαφέροντος;», ρωτά ευθέως τη Δημοτική Αρχή Τριφυλίας, την πρόεδρο και τα μέλη της Οικονομικής Επιτροπής, τους επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων, αλλά και όλους τους δημοτικούς συμβούλους Τριφυλίας, ο εργολάβος Διονύσιος Λεβεντάκης από τα Φιλιατρά. Ο κ. Λεβεντάκης διάβασε στον τοπικό Τύπο την Τρίτη για την τελευταία συνεδρίαση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Τριφυλίας, που διεξήχθη το μεσημέρι της Δευτέρας, και τις αποφάσεις που ελήφθησαν για απευθείας αναθέσεις σε έργα συντηρήσεων αγροτικής οδοποιίας σε όλες τις Δημοτικές Ενότητες.
Σε επικοινωνία του με το «Θάρρος», είπε πως, όσο κι αν έψαξε, πουθενά δε βρήκε κοινοποίηση, γνωστοποίηση ή πρόσκληση ενδιαφέροντος στην ηλεκτρονική σελίδα του Δήμου για αυτά τα έργα, για να καταθέσουν προσφορές οι ενδιαφερόμενοι, και καταγγέλλει ότι αυτό, αν μη τι άλλο, συνιστά αδιαφάνεια και «επιλεκτική ενημέρωση» εργολάβων, χωρίς να έχει κάτι με τους συναδέλφους του. Επίσης, υποστηρίζει πως υπάρχει σοβαρό ζήτημα λειτουργίας του Δήμου, που ανάγεται σε ζήτημα δημοκρατίας, χρηστής διοίκησης και διαχείρισης, αφού με αυτό τον τρόπο και τη μεθόδευση, ο ίδιος και άλλοι συνάδελφοι του «αποκλείστηκαν», καθώς δε γνώριζαν και δεν μπορούσαν να γνωρίζουν πότε θα γίνει η ανάθεση και με ποια διαδικασία. Όταν την Τρίτη διάβασε στις εφημερίδες για τις αποφάσεις της Οικονομικής Επιτροπής, μετέβη στο Δημοτικό Μέγαρο Κυπαρισσίας και διαμαρτυρήθηκε έντονα στους αντιδημάρχους Τεχνικών Έργων, Γιάννη Αδρακτά και Οικονομικών, Μαρία Πανουσιοπούλου, η οποία είναι και πρόεδρος της Οικονομικής Επιτροπής, αλλά και στον ίδιο το δήμαρχο Παναγιώτη Κατσίβελα, θέτοντάς τους σοβαρά ερωτήματα, αλλά, όπως ισχυρίζεται, χωρίς να παίρνει απαντήσεις στο γιατί δεν έγιναν προσκλήσεις εκδήλωσης ενδιαφέροντος. «Δεν έγιναν προσκλήσεις εκδήλωσης ενδιαφέροντος, δεν το μάθαμε, πώς το μάθανε άλλοι εργολάβοι δεν το ξέρω. Από τα Φιλιατρά και τους Γαργαλιάνους, δεν το μάθαμε. Κι αυτό είχε συνέπεια για τις συντηρήσεις αγροτικών δρόμων στα Φιλιατρά να γίνει μία μόνο προσφορά με 21%, και για τους Γαργαλιάνους, πάλι, μόνο μία προσφορά με μόλις 5%, όχι από εργολάβους από Φιλιατρά ή Γαργαλιάνους, αλλά από τον ίδιο εργολάβο, που είναι από την Κυπαρισσία. Στις άλλες Δ.Ε. που το μάθανε - δεν ξέρω από πού και πώς - ήταν τέσσερις ενδιαφερόμενοι από τις περιοχές εκείνες και με εκπτώσεις έως 50%. Ο τρόπος που γίνονται οι αναθέσεις από την Οικονομική Επιτροπή, χωρίς να έχει γίνει νωρίτερα πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος, χωρίς να έχει βγει μια ανακοίνωση, χωρίς να έχει γίνει κοινοποίηση - γνωστοποίηση στη σελίδα του Δήμου και στις εφημερίδες, είναι στρεβλός και έτσι πώς μιλάνε για διαφάνεια; Με "επιλεκτική ενημέρωση" από το Δήμο; Είναι σωστά πράγματα αυτά;», σχολίασε χαρακτηριστικά στο «Θάρρος» ο κ. Λεβεντάκης
Εκδήλωση για τα 40 χρόνια της πνευματικής δημιουργίας του Κώστα Κόλλια – Ερανιώτη διοργανώνει αυτό το Σάββατο ο Σύλλογος Φιλοπροόδων Φιλιατρών, στις 8.15 το βράδυ στο Βορρέειο Πνευματικό Κέντρο. Μέσα από την παρουσίαση δύο βιβλίων του, «Η Τριλογία της επιστροφής» (ποίηση) και «Ο ποιητής πέρα από το είδωλο του καθρέπτη του» (δοκίμια) θα γίνει προσπάθεια να παρουσιαστούν τα 40 χρόνια της πνευματικής δημιουργίας του. Χθες ενόψει της εκδήλωσης δόθηκε συνέντευξη Τύπου. Η πρόεδρος του Συλλόγου Φιλοπροόδων Παρασκευή Παντελάκη επισήμανε καταρχήν τους δεσμούς που συνδέουν τον λογοτέχνη Κώστα Κόλλια και το Σύλλογο Φιλοπρόοδων: «Είναι ο άνθρωπος που είναι παρών σε κάθε στιγμή και δραστηριότητα του Συλλόγου, αλλά και αυτός που έχει γράψει τα πρώτα 50 χρόνια της ιστορίας του Συλλόγου. Φέτος που κλείνει 40 χρόνια λογοτεχνικής παρουσίας, το Διοικητικό Συμβούλιο αποφάσισε να τιμήσει ένα φίλο και ένα ξεχωριστό λογοτέχνη».
Μιλώντας για το πρόγραμμα της εκδήλωσης η κ. Παντελάκη σημείωσε πως τα βιβλία θα τα παρουσιάσει ο ποιητής και καθηγητής Διοικητικής Επιστήμης και Δημοσίου Δικαίου του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Αντώνης Μακρυδημήτρης. Τη «Λογοτεχνική διαδρομή του Κώστα Κόλλια – Ερανιώτη» θα παρουσιάσει ο εκπαιδευτικός – λογοτέχνης και αντιπρόεδρος της Ενωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων, Κώστας Ζωτόπουλος. Παρεμβάσεις για το λογοτεχνικό έργο του Κώστα Κόλλια – Ερανιώτη, τονίζοντας τα σημεία που αφορούν αναφορές του λογοτέχνη στην περιοχή της Τριφυλίας και των Φιλιατρών, θα κάνει ο εκπαιδευτικός και λογοτέχνης Χρήστος Πλακονούρης. Το συντονισμό θα κάνει ο δημοσιογράφος Θανάσης Παντές και ανάμεσα στις ομιλίες θα ακούγονται μελωδίες στο πιάνο από τον καθηγητή μουσικής Νίκο Παπαδήμο. Από την πλευρά του στη συνέντευξη ο Χρήστος Πλακονούρης εξέφρασε τη χαρά του που ο Κώστας Κόλλιας επιστρέφει στη λογοτεχνία, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως δύο χώροι διεκδίκησαν την ψυχή του: η λογοτεχνία και η πολιτική. Ξαναγυρίζει στην φυσική του μητέρα, είπε – υπογραμμίζοντας ότι έχει δώσει τόσο πολλά, που αξίζει όχι μόνο αυτή την τιμητική βραδιά, αλλά πολλές τιμητικές βραδιές. «Από παιδί έχει δείξει ότι είναι το κάτι άλλο.
Ηταν πανταχού παρών σε όλες τις φιλιατρινές εκδηλώσεις και μάλιστα ήταν πρωτεργάτης», ανέφερε ακόμα.
Ο ίδιος ο Κώστας Κόλλιας αναφερόμενος στους τίτλους των βιβλίων του είπε για τα δοκίμια «Ο ποιητής πέρα από το είδωλο του καθρέπτη του» ότι σηματοδοτούν την πεμπτουσία της λογοτεχνικής του δραστηριότητας, που σκοπό έχει ο λογοτέχνης να βγει έξω στην κοινωνία. Για το βιβλίο «Η Τριλογία της επιστροφής» σημείωσε πως δεν έπαψε ποτέ να ασχολείται με την λογοτεχνία, όμως τα σταυροδρόμια της πολιτικής, του συνδικαλισμού, της αυτοδιοίκησης, πολλές φορές έβαζαν φραγμούς – και το βιβλίο αυτό σηματοδοτεί την επιστροφή στις ρίζες που δεν αποκόπηκαν. Και οι τρεις ομιλητές κάλεσαν το κοινό να παραβρεθεί στην εκδήλωση του Σαββάτου. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Με αφανισμό απειλούνται οι μικροί ελαιοπαραγωγοί από τυχόν υλοποίηση των προτάσεων της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (Κ.Α.Π.). Τον κίνδυνο επισημαίνει ο Σύνδεσμος Ελαιοκομικών Δήμων Κρήτης (Σ.Ε.ΔΗ.Κ.), ο οποίος έστειλε υπόμνημα στον αναπληρωτή υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, Βαγγέλη Αποστόλου με συγκεκριμένες προτάσεις για αποκατάσταση των αδικιών που αφορούν την ελαιοκαλλιέργεια στο πλαίσιο της νέας Κ.Α.Π.».
Αφορμή για το υπόμνημα αποτελεί η επίσκεψη που πραγματοποίησε στον Νομό Ηρακλείου ο κ. Αποστόλου, τη Δευτέρα 18 Μαΐου είχε σειρά συναντήσεων σχετικά με τα θέματα αρμοδιότητάς του.............

Στο υπόμνημά του το οποίο απευθύνεται και προς τον υφυπουργό Παν. Σγουρίδη, ο Σ.Ε.ΔΗ.Κ. εξηγεί απευθυνόμενος στον κ. Αποστόλου ότι ήδη «με παλαιότερα υπομνήματα προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης είχε αναφέρει τους προβληματισμούς των ελαιοπαραγωγών δημοτών, που είναι το σύνολο σχεδόν των κατοίκων της Κρήτης, για την τύχη της ελαιοκαλλιέργειας στο πλαίσιο της Εθνικής πρότασης για τη νέα Κ.Α.Π.».
Παράλληλα, στα υπομνήματα αυτά είχε εκθέσει ότι «η ελαιοκομία που είναι επί χιλιετίες δεμένη με την ιστορία και τον πολιτισμό της Κρήτης, σήμερα αποτελεί έναν κλάδο τεράστιας στρατηγικής σημασίας για το νησί και για τη χώρα γενικότερα, αφού αποτελεί κλάδο με κατά βάση εξαγωγικό χαρακτήρα, που προσφέρει απασχόληση στο σύνολο σχεδόν των κατοίκων του νησιού, ενώ παράλληλα συμβάλλει όσο και ο τουρισμός στη σημερινή συνολική οικονομία του. Υπάρχει επομένως σκοπιμότητα και αναγκαιότητα ο κλάδος της ελαιοκομίας με τα σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματά του να ενισχυθεί και να αναβαθμιστεί με τη νέα Κ.Α.Π. και όχι να υποβαθμιστεί.
Αυτό πράττουν και οι άλλες μεγάλες ελαιοπαραγωγικές χώρες όπως η γειτονική μας Ιταλία, η οποία έθεσε την ελαιοκομία σαν κλάδο άμεσης στρατηγικής προτεραιότητας στις Εθνικές τους προτάσεις για την Κ.Α.Π.».
Υπό δυσμένεια οι ελαιοκαλλιεργητές

Ωστόσο, σύμφωνα με τον Σ.Ε.ΔΗ.Κ. «απ’ όσα γενικά ανακοινώθηκαν από τον υπουργό κ. Καρασμάνη στη Βουλή τις παραμονές υποβολής της εθνικής πρότασης στην Ε.Ε., αλλά και απ’ όσα κατά καιρούς διέρρεαν σε Μ.Μ.Ε. προ και μετά την υποβολή της διαπιστώθηκε ότι η ελαιοκαλλιέργεια, με την εθνική πρόταση για τη νέα Κ.Α.Π. όχι μόνο δεν αναβαθμίζεται, αλλά αντίθετα τίθεται υπό δυσμένεια. Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώθηκε πλήρως αρκετά αργότερα με την Υπουργική Απόφαση 104/7056/22.1.15 που εκδόθηκε τρεις μέρες προ των εκλογών, με την οποία διαπιστώθηκε ότι η ελαιοκαλλιέργεια βρισκόταν όχι απλά υπό δυσμένεια αλλά “θυσιάζονταν” κυριολεκτικά χωρίς να παρέχεται καμία εξήγηση για το ποιες “στρατηγικές” σκοπιμότητες οδήγησαν σ’ αυτή την επιλογή».
«Οριζόντιες μειώσεις άνω του 55%»

Ο Σ.Ε.ΔΗ.Κ. κάνει λόγο για «τεράστιες οριζόντιες μειώσεις άνω του 55%» και συνεχίζει: «Σύμφωνα με την απόφαση αυτή του ΥπΑΑΤ για τις “Δενδρώδεις” καλλιέργειες κατανέμεται το ποσό των 470 εκ. ευρώ ανά έτος και μια συνολική έκταση 9,7 εκατ. στρεμμάτων. Όμως στην περιφέρεια δενδρώδεις εκτός της ελιάς που ήταν η πρώτη επιδοτούμενη καλλιέργεια της χωράς προστέθηκε και πλήθος άλλων (περιπου 20) καλλιεργειών, όπως τα Ακρόδρυα (Φιστικιές, Καρυδιές, Αμυγδαλιές κ.ά.), οι αμπελώνες (Σταφίδας, Οίνου και Επιτραπέζια), τα εσπεριδοειδή, τα Πυρηνόκαρπα (Ροδάκινα, Βερίκοκα) και μηλοειδή (Αχλάδια, Μήλα) κ.ά.
Ετσι, όμως, κύριε υπουργέ, δημιουργείται μια αντιφατική πασιφανώς μεροληπτική και τελείως άδικη μεταχείριση των ελαιοπαραγωγών, αφού δέχονται δύο πλήγματα.
Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ: Οι δημηγορίες Μωάμεθ Β και Κωνσταντίνου Παλαιολόγου.           «Εάν την Πόλιν νικήσω, σκεφτόταν ο Μωάμεθ κατά τον χρονογράφο Σφραντζή, υπέρ πάντας τους προ εμού ήδη εποίησα, διότι αυτοί μεν κατά τήσδε της πόλεως πολλάκις πειραθέντες ουδέν εκατόρθωσαν».
Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος σε μικρογραφία χειρογράφου του 15ου αι.
           Με αυτή την ελπίδα ξεκίνησε την πολιορκία της Βασιλεύουσας, που «εδούλωσε σχεδόν πάσαν την υφήλιον», ώστε να ξεπεράσει σε δόξα τον πατέρα του Μουράτ και τους άλλους προγόνους του. Ο πολυήμερος αποκλεισμός της πόλης και οι προσπάθειες για την εκπόρθηση των τειχών δεν είχαν ακόμη δώσει σάρκα και οστά στο όνειρο του, όταν τη νύχτα της 28ης Μαίου, που βρήκε τους λιγοστούς υποστηρικτές εξαντλημένους, μα απελπισμένα επίμονους, και τους πολιορκητές αποθαρρυμένους ύστερα από συνεχείς ανεπιτυχείς εφόδους, τα σημάδια του ουρανού έδειξαν πως η μέρα που θα ξημέρωνε έμελλε να είναι καθοριστική.
            Κατά την παλιά συνήθεια να απευθύνονται οι αρχηγοί στον στρατό τους πριν από μία μεγάλη μάχη, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και ο Μωάμεθ φαίνεται πως μίλησαν στους πολεμιστές τους, αποτυπώνοντας στους λόγους τους το ήθος και τα ιδανικά, τις δοξασίες και τις ελπίδες δύο κόσμων, που η τύχη το ‘φέρε να άρχονται από δύο μεγάλους ηγέτες. Η ιστορικότητα των δημηγοριών αμφισβητείται, καθώς βασικές πηγές της εποχής αποσιωπούν το γεγονός και σημαντικοί ιστορικοί της Αλωσης δεν αναφέρουν τίποτα σχετικά. Εχουν εκφραστεί αμφιβολίες για το αν εκφωνήθηκαν οι λόγοι και, στην περίπτωση που η απάντηση στο ερώτημα είναι καταφατική, αν το περιεχόμενο είναι αυτό που παρέδωσε εκτενώς ο Κριτόβουλος για τον Μωάμεθ και ο Σφραντζής για τον Κωνσταντίνο. Εχει υποστηριχθεί ότι η φιλοτουρκική στάση του Κριτόβουλου οδήγησε τον Ιμβριο ιστορικό να αποδώσει στον σουλτάνο λόγια με τα οποία εξέφραζε προσωπική άποψη, ενώ ο μοναχός στατελευταία χρόνια της ζωής του Σφραντζής, στην ουσία, επανέλαβε όσα ανέφερε ο Λατίνος αρχιεπίσκοπος Λεο-νάρδος ο Χίος, διασώζοντας περισσότερο μία ομιλία καλογερική, παρά τον λόγο ενός βασιλιά και στρατιωτικού αρχηγού, που θεωρήθηκε και ως «επικήδειος λόγος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας».
Δόξα και φήμη
            Σύμφωνα με τον Κριτόβουλο, ο Μωάμεθ συγκάλεσε την προπαραμονή της μεγάλης επίθεσης, «πάντας τους εν τέλει τε και περί αυτόν, […] το τε άγημα του στρατού και την περί αυτόν πάσαν ύλην», και τους μίλησε συνετά, με λόγια που έδειχναν πως, παρά το νεαρό της ηλικίας του, μπορούσε να ξεπεράσει τις προσωπικές φιλοδοξίες, να είναι λιτός και συγκρατημένος. Αναφέρθηκε στην τόλμη και στην ανδρεία τους, θυμίζοντας πως όσα ώς τότε είχαν κατακτήσει δεν τους χαρίστηκαν αλλά ήταν άθλα της αρετής τους. Απαρίθμησε τα οφέλη, αν κατόρθωναν να κυριεύσουν την Πόλη: πλούτη κάθε είδους από παλάτια και αρχοντόσπιτα, χρυσά και αργυρά αναθήματα, κειμήλια, πολύτιμα πετράδια και μαργαριτάρια, γενναίοι άρχοντες που θα γίνονταν δούλοι, γυναίκες και παιδιά που οι κατακτητές θα απολάμβαναν μετά τη μεγάλη νίκη. Υποσχέθηκε τριήμερη λεηλασία της Βασιλεύουσας, απόλαυση υλικών αγαθών σε ένα καταπονημένο στράτευμα, που έπρεπε την επομένη με κάθε τρόπο να νικήσει.
Ο Μωάμεθ Β Πορθητής σε προσωπογραφία του Ιταλού ζωγράφου G. Bellini.
          Δεν υπήρχε καλύτερη κινητήρια δύναμη για ένα μεγάλο αγώνα, από το ξύπνημα των επιθυμιών. Θεωρώντας, όμως, υποτιμητικό οι στρατιώτες του να πολεμούν μόνο γι’ αυτά, φρόντισε να ξυπνήσει και τη φιλοδοξία τους, τονίζοντας το μέγιστο αγαθό: «πόλιν τοιαύτην αιρήσετε ης το κλέος πάσαν επήλθε την οίκου μένην». Δόξα, λοιπόν, και φήμη θα αποκτούσαν αν κατόρθωναν αυτό που μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε φανεί ακατόρθωτο.
Θεόφιλου,«Κωνσταντίνος ο Αυτοκράτωρ των Ελληνορωμαίων εξέρχεται Ατρομος εις την μάχην το 1453 Μαΐου 29» (1928, τοιχογραφία αποτοιχισμένη από το σπίτι-καφενείο Γ. Αντίκα στη Σκόπελο Γέρας Μυτιλήνης, 141×179 εκ. Αθήνα, Συλλογή Πρόδρομου Εμφιετζόγλου -φωτ.: Έφης Στρούζα, «Συλλογή Εμφιετζόγλου. Νεότερη και Σύγχρονη Ελληνική Τέχνη», Αθήνα 1999).
           Για να τους τονώσει περισσότερο, περιέγραψε με ζοφερό τρόπο την κατάσταση των τειχών και των πολιορκημένων. Προσπάθησε να δείξει πόσο εύκολη λεία θα ήταν οι λιγοστοί άντρες που έστεκαν πίσω από τα μισογκρεμισμένα τείχη. Και πριν απευθυνθεί σε καθέναν χωριστά στους ανώτατους αρχηγούς του στρατού και του στόλου, θύμισε πως «του καλώς πολεμείν τρία είναι τα αίτια, το τε εθέλειν και το αισχύνεσθαι και το τοις άρχουσι πείθεσθαι». Εδωσε τις τελευταίες οδηγίες και τους προέτρεψε να διαλυθούν, να δειπνήσουν και να αναπαυθούν.
Πίστη και πατρίδα
          Από την άλλη μεριά των τειχών, το βράδυ της Δευτέρας 28 Μαΐου, όπως διηγείται ο Σφραντζής, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ήταν ο πρωταγωνιστής συγκινητικών και κρίσιμων σκηνών.
           Οι φωνές των απίστων, όμοιες με βουητό τρικυμισμένης θάλασσας, έδωσαν στους πολιορκημένους να καταλάβουν ότι η γενική επίθεση θα γινόταν την επόμενη μέρα. Με προτροπή του αυτοκράτορα, ιερωμένοι κρατώντας εικόνες και λάβαρα οδήγησαν τα γυναικόπαιδα σε μία λιτανεία ολόγυρα στα τείχη, παρακαλώντας τον Θεό να μην τους παραδώσει στα εχθρικά χέρια. Ο Παλαιολόγος «συνάξας πάντας τους εν τέλει άρχοντας και αρχόμενους δημάρχους και εκατοντάρχους και ετέρους προκρίτους στρατιώτας» τέλεσε -θα λέγαμε- ένα μυστήριο. Με λόγια σεμνά, γεμάτα ταπεινοσύνη, απευθύνθηκε στους «συστρατιώτες» του: «Γνωρίζετε πολύ καλά, αδελφοί μου, ότι είμαστε υποχρεωμένοι για τέσσερα πράγματα να πολεμήσουμε μέχρι θανάτου: πρώτο, για την πίστη και τη θρησκεία μας, δεύτερο, για την πατρίδα μας, τρίτο, για τον βασιλέα μας, τον αντιπρόσωπο του Κυρίου, και τέταρτο, για τους συγγενείς και φίλους μας. Λοιπόν, αδελφοί μου, εάν οφείλουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι θανάτου για ένα από αυτά τα τέσσερα ιδανικά, πρέπει να είμαστε πολύ περισσότερο πρόθυμοι να δώσουμε τη ζωή μας και για τα τέσσερα μαζί».
           Οι Βυζαντινοί έπρεπε να πολεμήσουν και να νικήσουν για τα μεγάλα ιδανικά και όχι για απολαύσεις και πρόσκαιρη επίγεια δόξα. Αν ηττώνταν, θα έχαναν την πίστη, την ένδοξη πατρίδα και την ελευθερία, το άλλοτε πανίσχυρο κράτος τους, και θα στερούνταν τους αγαπημένους τους.
           Ο Κωνσταντίνος συνέχισε επισημαίνοντας πως «ο αλιτήριος αμηράς» θα προσπαθούσε με κάθε τρόπο να κυριεύσει τη Βασιλεύουσα, βασιζόμενος στα άρματα και στο ιππικό, στη δύναμη και στο μεγάλο πλήθος, ενώ οι υπερασπιστές της Πόλης είχαν εμπιστοσύνη στο όνομα του Θεού, στα ίδια τους τα χέρια και στην ανδρεία που τους δώρισε η θεία δύναμη.
Η ύλη με το πνεύμα
           Την αντιπαράθεση λοιπόν της ύλης με το πνεύμα προέβαλε ο ιστορικός διά στόματος Παλαιολόγου ως αιχμή για τη μάχη στα τείχη της Βασιλεύουσας.
Θεόφιλου, «Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος ο Αυτοκράτωρ των Ελληνορωμαίων εξέρχεται Ατρομος εις την μάχην το 1453 Μαΐου 29» (1932, χρώματα με κόλλες σε πανί, 122,5×154,5 εκ., Βαρειά Μυτιλήνη, Μουσείο Θεόφιλου – φωτ.: «Θεόφιλος. Ζωγραφικοί πίνακες», Αθήνα 1986).
         Οι Μωαμεθανοί, ακόμη και αν έδιναν τη ζωή τους, θα κέρδιζαν ευδαιμονία και καλοπέραση πλάι στον Αλλάχ και όχι «στέφανο αδαμάντινο εν ουρανοίς και μνήμη αιωνία και αξία εν τω κοσμώ», όπως τόνισε ο Κωνσταντίνος στους πολεμιστές του. Επρεπε γι’ αυτό ο αυτοκράτορας να προβάλει το απύθμενο χάσμα που χώριζε τους δύο κόσμους. Να αναδείξει την ανωτερότητα των υπερασπιστών του κράτους του, αλλά και να τους παρηγορήσει για ενδεχόμενη ήττα, που, όσο κι αν προσπάθησε να δείξει πως ήταν απίθανη, γνώριζε, ωστόσο, καλά πως ήταν αναπόφευκτη ως δίκαιη τιμωρία του Θεού για τις δικές του αμαρτίες.
         Ως έμπειρος και υπεύθυνος αρχιστράτηγος προέβλεψε τα μέσα που οι εχθροί θα χρησιμοποιούσαν, και φρόντισε να προετοιμάσει τους στρατιώτες του. Δεν παρέλειψε να εκφράσει την απόλυτη εμπιστοσύνη του στην ανδρεία τους και να αμαυρώσει την εικόνα του εχθρού, επισημαίνοντας τη δολιότητα και την αφερεγγυότητα του. Απευθύνθηκε στη συνέχεια προς τα μικρά σώματα των Δυτικών, που ήταν μαζί του για την υπεράσπιση της Πόλης, και κατέληξε: «Ουκ έχω καιρόν ειπείν υμίν πλείονα. Μόνον το τεταπεινωμένον ημέτερον σκήπτρον εις τας υμών χείρας ανατίθημι, ίνα αυτό μετ’ εύνοιας φυλά-ξητε […] ελπίζω εις θεόν ως λυτρωθείημεν ημείς της ενεστώσης αυτού δικαίας απειλής». Η τύχη της αυτοκρατορίας ανατέθηκε από τον Κωνσταντίνο σε χέρια άξια να πολεμήσουν και έτοιμα να θυσιαστούν όχι για πλούτη και δόξα, αλλά για την προάσπιση των ιερών και των οσίων, που για περισσότερο από 1000 χρόνια διαφυλάχθηκαν αλλά και εξαπλώθηκαν. Τα λόγια του αυτοκράτορα μίλησαν στις καρδιές των στρατιωτών, που δεν σκέφτονταν πια ούτε οικογένειες ούτε περιουσίες, «ει μη μόνον του αποθανείν ίνα την πατρίδα φυλάξωσι». Πήγαν ο καθένας στο σημείο του τείχους που ήταν ορισμένος να υπερασπισθεί και περίμεναν τη μεγάλη στιγμή.
          Δύο μεγάλοι άνδρες είχαν προετοιμάσει τους στρατούς τους για μια κρίσιμη μάχη. Οι επιτιθέμενοι με ορμή και πάθος θα επιδίωκαν δόξα και υλικά αγαθά. Οι αμυνόμενοι είχαν πεισθεί πως η ζωή τους ήταν το τίμημα για να διαφυλαχθεί η πίστη και η πατρίδα.
         Αν και δεν είναι βέβαιο, είναι πάντως πιθανό ότι και οι δύο στρατηγοί μίλησαν στους πολεμιστές τους. Οι δύο δημηγορίες, αν ειπώθηκαν, δεν διασώθηκαν, όπως διατυπώθηκαν από τους ομιλητές, και είτε αποτελούν εφεύρεση των μεταγενεστέρων είτε διατυπώθηκαν εκ των υστέρων, σύμφωνα με τις προσωπικές δοξασίες του Λεονάρδου του Χίου και του Κριτόβουλου. Ακόμη και σε αυτή την τελευταία περίπτωση, όμως, οι συγγραφείς τους, φίλα προσκείμενος ο καθένας προς τον ρήτορα του οποίου απέδωσε τον λόγο, εξέφρασαν και διέσωσαν την αντίληψη τους για δύο κόσμους καταφανώς διαφορετικούς, που ήρθαν σε σύγκρουση την ώρα της ανατολής του ενός και της δύσης του άλλου. Οπως είναι φυσικό, ο νέος, ορμητικός, κατέκτησε τον παλαιό με τα όπλα, τη δύναμη και τη φιλοδοξία. Ο παλαιός αντιστάθηκε σθεναρά για να μην αλλοιώσει πίστη και ιδεώδη για τα οποία θυσιάστηκε.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 
  Οι  περισσότεροι, -σχεδόν όλοι μας-, νομίζουμε πως Θεός-Θεοί και θρησκείες είναι το ίδιο, αφού οι θρησκείες μιλούν συνεχώς για το θεό.  Νομίζουμε ,επίσης, πως ‘άθεος’ και ‘άθρησκος’ είναι το ίδιο. Κι όμως είναι πολύ διαφορετικά, έως και αντίθετα!...
   Για να καταλάβουμε αυτήν την τόσο απλή αλήθεια, -που όλοι κατά βάθος γνωρίζουμε-, ας εξετάσουμε τη σχέση που έχουν τα δύο φύλα –άντρες και γυναίκες- , με θεούς και θρησκείες..
οι γυναίκες
  Οι γυναίκες είναι πολύ πιο συναισθηματικές από τους άντρες, για βιολογικούς λόγους. Έχουν ισχυρό ψυχισμό που μεταβάλλεται κάθε μέρα! Ένα από τα βασικά συναισθήματα είναι και το λεγόμενο ‘θρησκευτικό’ συναίσθημα, γι αυτό και οι γυναίκες έχουν ανάγκη τον ‘Θεό’. Δεν είναι τυχαίο που στις εκκλησίες βλέπεις πιο πολύ γυναίκες,  είναι γιατί πιστεύουν πιο πολύ απ τους άντρες.
    Οι γυναίκες εκ φύσεως είναι αδύναμες, έχουν αποστολή να συνεχίσουν την ανθρώπινη ζωή, έχουν ανάγκη προστασίας. Μιά έγκυος γυναίκα δεν μπορεί να πάει για δουλειά, ούτε μια γυναίκα που έχει μικρό παιδί. Έχει ανάγκη -λοιπόν- τροφής, στέγης και προστασίας από κάποιον άντρα...  Η γέννηση είναι επίπονη για τις γυναίκες, δεν είναι σαν τον άντρα που απλώς κάνει το κέφι του.
   Οι γυναίκες κατά βάση δεν αγαπούν τον άντρα, έναν άντρα, απλώς τον χρησιμοποιούν γιατί τον έχουν ανάγκη. Είναι μια σκληρή αλήθεια, μα είναι αλήθεια...  Οι γυναίκες αγαπούν περισσότερο κι απ τον άντρα τους τα παιδιά, τη φύση, τη ζωή γενικώς.  
  Οι γυναίκες , ούτε κάνουν εγκλήματα, ούτε τρέχουν με τα οχήματα, δεν παρανομούν γενικώς,  δεν ασκούν βία. Όλα αυτά τα κάνουν άντρες σε ποσοστό 90%.   Αυτές ασκούν μόνο ψυχολογική βία, και το κάνουν από ένστικτο, για λόγους ανασφάλειας, από ‘άμυνα’...  
   Οι γυναίκες είναι γήινες, η ίδια η φύση τους το υπενθυμίζει κάθε μήνα πως είναι πλασμένες για να γενούν. Πως με τον έρωτα, με  το σεξ, πιθανώς να γεννηθεί ζωή...    Όταν έρθει η ώρα να γεννήσουν , όλες  βρίζουν, αλλά και ζητούν την βοήθεια του θεού. Οι αρχαίες ελληνίδες είχαν για το σκοπό αυτό –πλην των άλλων θεών- και μιά ειδική θεά, την Ελευθώ, αυτήν που θα φέρει την επιτυχή έλευση του υγιούς τέκνου... Σε αυτήν ‘έταζαν’ τα νεογέννητα. Οι σημερινές τα τάζουν σε κάποιον άγιο...
    Όπως ακριβώς όλοι μας, άντρες και γυναίκες, σε μια δυσκολία ζητάμε τη βοήθεια μιας ανώτερης δύναμης, είναι εντελώς δικαιολογημένο για κάθε γυναίκα να πιστεύει  συνεχώς στο Θεό... . Αν και, κατά βάση πιστεύει στον ίδιο τον εαυτό της, στη φύση της.
 Οι γυναίκες συχνά προσεύχονται για πολύ καθημερινά και ‘ζωώδη’ πράγματα: να βρουν καλό εραστή, να έχουν οργασμό, να μείνουν όμορφες!...    Οι γυναίκες έχουν ‘ελπίδα’, και την δίδυμη αδελφή της, την ‘πίστη’. Αυτός που είπε: δεν ελπίζω τίποτα, δεν πιστεύω τίποτα, είμαι ελεύθερος, ήταν ο άντρας Καζαντζάκης. Λίγες γυναίκες μπορούν να πούν κάτι παρόμοιο...


  οι άντρες
Αλλά ας πάμε και τους άντρες....
  Οι άντρες δεν γεννούν,  δεν έχουν ανασφάλειες, ούτε ευθύνες , εν τέλει  δεν πιστεύουν στο θεό.  (ή πιστεύουν, πολύ διαφορετικά , και πολύ λιγότερο).
  Οι άντρες κατά βάση φοβούνται τις γυναίκες και σαστίζουν μπροστά σ’ αυτές.  Πώς, -λοιπόν-, θα μπορούσαν να βρουν δύναμη για να σταθούν δίπλα στις γυναίκες?  Τι μπόρεσαν να βρούν, λοιπόν?
 Επινόησαν τις θρησκείες! Συνέταξαν συγκεκριμένους κανόνες ηθικής, έκαναν τους μεσάζοντες σε ‘ό,τι τους είπε ο θεός’.  Παράστησαν πως είναι πιό ‘ένθεοι’ απ’ τις γυναίκες, τις φοβέρισαν με την απειλή του ‘Θεού’, και με αυτό το κόλπο κατάφεραν να κάνουν την αδυναμία των γυναικών, δύναμη δικιά τους.  Αυτό έκανε ο Μωυσής, ο Μωάμεθ, αλλά –ίσως- και ο Χριστός.   Ακόμα και το 12αθεο, οι Έλληνες άντρες το επινόησαν πριν πολλές χιλιετίες, -και πολύ σοφά έκαναν-, ενώ πριν ήταν μητριαρχία παντού στη γη...
  ένας Θεός= άντρας Θεός! , και μόνο άντρες ιερείς!
Όλες οι θρησκείες, -ειδικά οι μονοθεϊστικές- έχουν έναν  καθιστό ασπρομάλλη γέροντα άντρα για θεό. Έτσι τον παρουσιάζουν στα αγάλματα, στις ζωγραφιές, έτσι τον περιγράφουν στα ‘ιερά’ τους βιβλία. (Δίας, Γιαχβέ, Βούδας, Αλλάχ,  Αβραάμ, Μωάμεθ,  κλπ.)
 Την χριστιανική θρησκεία την έφτιαξαν οι Πατέρες της Εκκλησίας,  οι μαθητές του χριστού ήταν όλοι Άντρες, οι Παπάδες-Ιερείς είναι όλοι άντρες, το ίδιο οι Πατριάρχες.
   Σήμερα δεν υπάρχει γυναίκα ιέρεια, ενώ υπήρχαν ιέρειες στο 12-άθεο. Μη ξεχνάμε πως οι γυναίκες ιέρειες της αρχαίας Θεάς Αφροδίτης ήταν πόρνες κανονικές, ή τουλάχιστον έτσι θα τις ονομάζαμε σήμερα... Αλλά το λέμε πιο κομψά, τις λέμε: ‘ιερόδουλες’...


   Στην άγρια μουσουλμανική θρησκεία, οι γυναίκες είναι ιδιοκτησία του άντρα, είναι κλεισμένες στο σπίτι, απαγορεύεται να πάνε ακόμα και στο τζαμί, δηλ. στην μουσουλμανική εκκλησία.
 Ο  Χριστιανισμός είναι πολύ πιο φιλελεύθερος και δημοκρατικός από το Μουσουλμανισμό, κι ας έχουν και οι δύο τις ρίζες τους στην Παλαιά Διαθήκη...  Αλλά ακόμα και οι άγιοι της ορθόδοξης θρησκείας μας, είναι σε  μεγαλύτερο βαθμό άντρες 70%. Ακόμα και σε μας, στον χριστιανισμό, οι γυναίκες έρχονται σε δεύτερη θέση.  
  Φάνηκε καθαρά πως οι μονοθεϊστικές θρησκείες είναι αποκλειστικά αντρική υπόθεση..  


Γυναικεία εμφάνιση Θεού και ιερέων!
Ας παρατηρήσουμε πως οι άντρες ιερείς, αλλά και οι άντρες ‘θεοί’, φοράνε άμφια, φουστάνια, μοιάζουν με ιέρειες!...  Είναι γενειοφόροι άντρες με γυναικεία ρούχα και γυναικείες κινήσεις!,  ένας απίστευτος και πραγματικά ανεξήγητος συνδυασμός!..., ένα ‘ανδρόγυνο’ ωσάν τραγέλαφος...  
   Έτσι παρουσιαζόταν ο Δίας στα αρχαία αγάλματα, έτσι παρουσιάζεται και ο χριστιανικός Θεός στις εικόνες που παριστάνουν την Αγία Τριάδα. Ο ‘πατέρας’ του Ιησού παριστάνεται σαν ένας ηλικιωμένος γενειοφόρος!  
 Τι κρίμα!, και για τους αρχαίους, και για μας τους νέους Έλληνες.  Πληρώνουμε ακόμα τις αμαρτίες των αρχαίων, και μάλιστα τις συνεχίζουμε και μεις οι ίδιοι...   Χιλιάδες χρόνια και δεν βάλαμε μυαλό!


 όμως ο  Θεός δεν είναι άντρας!  είναι Πνεύμα!


 Η επίσημη θρησκεία έχει παραλλάξει  το ευαγγέλιο, διότι ο ίδιος ο Χριστός είπε στη γυναίκα απ τη Σαμάρεια πως: ο θεός είναι πνεύμα, και πρέπει να τον λατρεύουμε εν πνεύματι και αληθεία.  Ιωάννης, 4:24  Η ελεύθερη μετάφραση είναι: ο θεός είναι αφηρημένη έννοια, δεν θέλει λατρεία, αλλά να έχουμε έμπρακτη αληθινή αγάπη.
  Και λέει και σε άλλο σημείο το ευαγγέλιο: κανείς δεν είδε ποτέ το θεό.(...)  Αυτός που δεν αγαπά τον αδελφό του που τον βλέπει, πώς μπορεί να αγαπά τον θεό που δεν τον έχει δει?  Ιωάννου Α Επιστολή
 Όταν ο Χριστός έλεγε για τον θεό: ‘ο Πατέρας’, εννοούσε την αφηρημένη δύναμη του αγίου πνεύματος. Λέει: κάθε αμαρτία και κάθε βλασφημία θα συγχωρεθεί, ακόμα και κατά του υιού του ανθρώπου (ενν. και κατά του Χριστού). Η μόνη που δεν συγχωρείται είναι όποιος βλαστημήσει το Αγιο Πνεύμα.
  Μάρκος, 3:28-30


   Ποιά είναι η αληθινή άποψη του ευαγγελίου περί Θεού?


 2 όψεις του Χριστιανισμού


Ας εξηγήσουμε, λοιπόν, την σημαντικότερη θρησκεία της γης σήμερα, τον Χριστιανισμό, που είναι η αν-επίσημη θρησκεία του ανεπτυγμένου και κάπως πολιτισμένου κόσμου. Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία.  
   Σε μερικά θέματα είναι πολύ συντηρητική θρησκεία, μοιάζει με το Κοράνι και με την Παλαιά Διαθήκη. π.χ. ‘Η δε γυνή να φοβάται τον άντρα’.
  Σε άλλα σημεία, όμως, είναι πολύ πρωτοπόρος θρησκεία. Και μιλάμε για τον πρωτόγονο, τον αυθεντικό χριστιανισμό των πρώτων χρόνων.  Αυτόν που ζει ακόμα στα λόγια του Χριστού, όχι στις ερμηνείες που έδωσαν ο Απόστολος Παύλος και άλλοι Πατέρες.
 Είναι κρίμα που δεν έχουμε διαβάσει το ευαγγέλιο, και πιστεύουμε αόριστα  κάτι που δεν έχουμε καν ερευνήσει!
 Ας μάθουμε περισσότερα...


Ο Χριστός ήταν άθρησκος!


 Ο ίδιος ο Χριστός, έγινε μεν  ιδρυτής θρησκείας μετά από αιώνες, αλλά ο ίδιος όσο ζούσε ήταν κατά των θρησκειών. Ήταν άθρησκος. Υπάρχουν δεκάδες εδάφια από το ευαγγέλιο που καταμαρτυρούν αυτό. Όλη την ώρα αντιδρούσε στους Φαρισαίους, στους Ιουδαίους, δηλαδή στους Ιερείς και στην επικρατούσα θρησκεία της εποχής και του τόπου του.


● --Γκρέμισε τα τραπέζια αυτών που πουλούσαν χρυσάφια και περιστέρια για θυσία, έξω από το προαύλιο του Ναού του Σολομώντα.  (όπως τα σημερινά κεριά και εικόνες και λιβάνια που πουλούν στις θρησκευτικές πανηγύρεις.)


● --Ήθελε , (γκρεμίστε αυτό το ναό, και σε 3 μέρες θα τον ξαναχτίσω!    Ιωάννης, 2:19), αλλά και πρόβλεψε με χαρά πως θα γκρεμιζόταν ο ναός του Σολομώντα!. (Ματθαίος 24:1-2, Μάρκος, 13:1-2, Λουκάς 21:5-6)


●--έκανε τα μισά του θαύματα επίτηδες το Σάββατο, παραβαίνοντας μία απ τις 10 εντολές, διότι όποιος έκανε ο,τιδήποτε το Σάββατο, η ποινή ήταν θάνατος!


●--Δεν πλήρωνε το φόρο προς τον Ναό, δηλ. προς την επικρατούσα -τότε- θρησκεία. Δεν πλήρωνε ,    -επίσης-   ούτε τον φόρο προς το κράτος, προς τον Καίσαρα... (Ματθαίος 17:24-27 και 22:15-22)      


--------------Αλλά ας πάμε στην ‘επί του όρους ομιλία’ του, στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, στο 6ο  κεφάλαιο, στην αρχή της Καινής Διαθήκης. Ας ανατρέξει ο αναγνώστης,  ας το διαβάσει και ο ίδιος για να το διασταυρώσει.


● -- Μας λέει να μην ορκιζόμαστε θρησκευτικό όρκο, ενώ μία απ τις 10 εντολές  ήταν να ορκιζόμαστε και να τηρούμε τον όρκο.  Ματθαίος , 5:33-37


●-- Ο ίδιος νήστευε πολύ σπάνια, συνήθως έτρωγε και έπινε, κατηγορήθηκε μάλιστα ως φάγος και οινοπότης. Και έλεγε πως: όταν νηστεύετε, να μη γίνεσθε σκυθρωποί, όπως οι υποκριτές (...). εσύ, αντίθετα, όταν νηστεύεις φτιάξε τα μαλλιά σου, νίψε το πρόσωπό σου, για να μην φανεί στους ανθρώπους η νηστεία σου, αλλά στον ουράνιο πατέρα σου.   Ματθαίος,  6: 16-18


●--έλεγε να μην προσευχόμαστε δημόσια, δηλ. να μην πηγαίνουμε στις εκκλησίες!, αλλά να προσευχόμαστε στα  κρυφά: Ματθαίος 6:5-8  Είναι ντοκουμέντο, κάτι που δεν γνωρίζει και που δεν εφαρμόζει κανείς σημερινός χριστιανός!. Λέει ακριβώς:  Όταν προσεύχεσαι, να μην είσαι σαν τους υποκριτές, που τους αρέσει να στέκονται και να προσεύχονται στις συναγωγές και στα σταυροδρόμια, για να κάνουν καλή εντύπωση στους ανθρώπους. Σας διαβεβαιώνω πως αυτοί δεν λάβουν ανταμοιβή.
  Εσύ αντίθετα, όταν προσεύχεσαι πήγαινε στο πιο απόμερο δωμάτιο του σπιτιού σου, κλείσε την πόρτα σου και προσευχήσου εκεί κρυφά στον Πατέρα σου. Και ο πατέρας σου, που βλέπει τις κρυφές πράξεις σου, θα σε ανταμείψει φανερά.  Σε άλλο σημείο λέει πως:  ο πατέρας μας ξέρει τι του ζητάμε, πριν το ζητήσουμε κι όλας.


●--μας λέει επίσης: όταν κάνουμε κρυφή ελεημοσύνη, να μην ξέρει ούτε το αριστερό χέρι μας την καλή πράξη που κάναμε με το δεξί. Ματθαίος, 6:1-4
Και πως η καλύτερη πράξη που σβήνει τις αμαρτίες, είναι το να πουλήσουμε την περιουσία μας και να δώσουμε τα λεφτά στους φτωχούς!, όχι να τηρούμε τους θρησκευτικούς τύπους και νόμους. Αυτό είναι το νόημα της συζήτησης με τον πλούσιο άρχοντα, που παρίστανε τον καλό άνθρωπο,  επειδή δεν έκλεβε, δεν μοίχευε, δεν φόνευε, δεν έλεγε ψέματα , αλλά -όμως- δεν μοίραζε τα πολλά χρήματά του και έφυγε στεναχωρημένος όταν κατάλαβε πως με όσα έκανε δεν κερδίζει την ‘βασιλεία των ουρανών’.        Λουκάς, 18:18-30   


●--μας λέει πως: η ‘μόνη εντολή’ είναι φερόμαστε στους άλλους όπως θέλουμε να μας φέρονται. Αυτό αξίζει όσο  τα βιβλία των νόμων και των προφητών(δηλ. η Παλαιά Διαθήκη).   Ματθαίος 7:12   Δηλαδή το να φερόμαστε καλά στους άλλους, αξίζει το ίδιο όσο όλα τα θρησκευτικά βιβλία!. Τη φράση αυτή τη λέει καθημερινά ο λαός μας ελαφρώς παραλλαγμένη: μην κάνεις ό,τι δεν θέλεις να σου κάνουνε...


Μη πιστεύετε σε θρησκείες
--------Εν τέλει ο Χριστός μας λέει να μην πιστεύουμε  σε θρησκείες, στα τυπικά τους, κλπ –απλώς να κάνουμε καλές πράξεις...  Στη βασιλεία του ‘θεού’ δεν θα μπει όποιος μου λέει: κύριε, κύριε, αλλά όποιος κάνει το θέλημα του ουράνιου Πατέρα μου.  Ματθαίος 7:21
  Λέει –επίσης- στην ‘επί του όρους ομιλία’, πως ο συμφιλίωση με τον αδελφό σου (ενν. με τον συνάνθρωπο) είναι ανώτερη από την πίστη στο θεό...  Ματθαίος 5:23-24  --όταν προσφέρεις το δώρο σου στο Ναό, και θυμηθείς πως ο αδελφός σου έχει κάτι εναντίον σου, άφησε εκεί το δώρο σου, πήγαινε να συμφιλιωθείς με τον αδελφό σου, και ύστερα έλα να προσφέρεις το δώρο σου.


Ήθελε να μας κάνει ‘θεούς’, ήταν ‘άθεος’


  Ο Χριστός, ναι μεν, πίστευε στον Θεό, στον ‘πατέρα’ του, αλλά λέει πως αυτός είναι και Πατέρας όλων μας, το  αναφέρει δεκάδες φορές στο ευαγγέλιο. Η πιο γνωστή είναι το γνωστό ‘πάτερ ημών’, το οποίο το λέμε όλοι μας μηχανικά, χωρίς καν να ξέρουμε το νόημα των λόγων του. Απίστευτο και ασεβές!
--Το βαθύ και απλό νόημα είναι: ουράνιε πατέρα μας, ας γίνει το θέλημά σου, ας έχουμε το φαγητό της κάθε μέρας, σβήσε τα χρέη μας (τα λάθη μας), και μεις συχγωρούμε όσους μας χρωστάνε...,( όσους μας έβλαψαν)  Ματθαίος 6:9-13   Το βασικό νόημα είναι: να συγχωρούμε τα λάθη των άλλων.   Το επαναλαμβάνει στο: Ματθαίος 6:14-15 : εάν συγχωρήσετε στους άλλους τα λάθη τους, θα σας συγχωρήσει και τα δικά σας ο Πατέρας σας.   Πολύ εφευρετικός τρόπος –πράγματι- για να έχουμε ήσυχη τη συνείδησή μας, ό,τι και να κάναμε...


[ Παρένθεσις:   Σύμφωνα με τον τίτλο του παρόντος άρθρου, θα μπορούσαμε να παραφράσουμε το γνωστό ‘πάτερ ημών’ ως εξής: μήτερ ημών, η επί της γης,κλπ. δηλ. αφήνοντας τα υπόλοιπα όπως έχουν...]


  Ο Χριστός δεν μας εξισώνει μόνο με τον  εαυτό του,- αφού έχουμε τον ίδιο πατέρα-, αλλά μας παροτρύνει να τον ξεπεράσουμε.
    Λέει στο κατά Ιωάννη: ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, τά ἔργα ἅ ἐγώ ποιῶ κἀκεῖνος ποιήσει, καί μείζονα τούτων ποιήσει. Δηλαδή αν εφαρμόσουμε τη θεωρία του, τότε θα γίνουμε ίδιοι σαν κι αυτόν, θα κάνουμε τα ίδια: (θαύματα, θεραπείες, κλπ, κλπ), και μάλιστα μπορούμε να τον ξεπεράσουμε, να κάνουμε περισσότερα!!!. Ας το διαβάσει ο καθένας στο:  κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο,  14:12.  Όσες φορές και να το διαβάσει κανείς, αδυνατεί να πιστέψει ότι γράφει έτσι το ευαγγέλιο, και πολύ περισσότερο αδυνατεί να το κάνει πράξη...   
  Γιατί δεν μας το έλεγαν μέχρι τώρα, στα Θρησκευτικά, στο σχολείο, οι καθηγητές?, και γιατί δεν μας το έλεγαν και οι Παπάδες στην εκκλησία?
 
--Ήταν δηλαδή, ο ‘ιδρυτής’ της θρησκείας μας, και ‘άθεος’, με την έννοια πως είμαστε όλοι οι άνθρωποι εν δυνάμει ‘θεοί’. Τους μαθητές του, τους αποκαλούσε απλώς :φίλους, δηλαδή ίσους, ίδιους μ αυτόν.


 Τους έλεγε επίσης:  Όποιος δέχεται εσάς, δέχεται εμένα, κι όποιος δέχεται εμένα, δέχεται αυτόν που μ έστειλε στον κόσμο.
 Βλέπουμε πως ήταν ένας πολύ χαρισματικός άνθρωπος που ήθελε να γεφυρώσει την απόσταση θεού και Ανθρώπου.


  Υπάρχει ένα πολύ σημαντικό σημείο στο ευαγγέλιο ( Ιωάννης, 10:32-36) όπου οι Ιουδαίοι  λένε στον Χριστό πως θέλουν να τον λιθοβολήσουν (να τον σκοτώσουν) γιατί ενώ είναι άνθρωπος, παρουσιάζει τον εαυτό του για θεό. Κι εκεί τους απαντά από ένα απόσπασμα της Παλαιάς Διαθήκης όπου ο ίδιος ο θεός (ο Γιαχβέ) λέει στους ανθρώπους: εγώ είπα, είστε θεοί. Ψαλμοί 82:6  
  Δηλαδή, ακόμα και η Παλαιά Διαθήκη λέει πως όλοι είμαστε θεοί. Πώς τους ξέφυγε αυτή η φράση που μας παροτρύνει προς την αθεΐα? Είναι κι αυτό απίστευτο!
                                  
ήταν  Άνθρωπος ή Θεός?
--Τελικά ήταν άνθρωπος ή Θεός ο Χριστός???.
   Ο ίδιος, άλλες φορές  ονόμαζε τον εαυτό του, γιό Θεού, όπως τον ονόμαζε επίσης και υιό του ανθρώπου. Δεν έχει σημασία ποιές είναι περισσότερες.
  Αλλά και το μαντείο των Δελφών όταν ρωτήθηκε σχετικά, απάντησε το ίδιο ,με τον γνωστό του ‘σοφό’ τρόπο. Ήταν άνθρωπος, αλλά ένας πραγματικά ‘θεϊκός’ άνθρωπος...


Οι γυναίκες έχουν δίκιο?, ή μήπως οι άντρες?
--Τελικά οι γυναίκες έχουν την σωστή αντίληψη για το Θεό, ή μήπως οι άντρες? Οι γυναίκες  (όπως λέει σε ένα γνωστό τραγούδι του ο τραγουδοποιός Σαββόπουλος, σαν άλλη Πυθία), δεν είναι ίσες με τους άντρες , γιατί απλούστατα είναι ανώτερες!.
 Η αλήθεια είναι ελαφρώς διαφορετική. Οι γυναίκες είναι αδύναμες, θέλουν σεβασμό, αγάπη και πολλή προστασία. Πρέπει να τις προστατεύει η κοινωνία περισσότερο απ ό,τι τους άντρες. Πρέπει να πληρώνονται ήδη από την εφηβεία με μικρό βοήθημα από το κράτος ώστε να μην έχουν την ανάγκη του άντρα, ή την ανάγκη να πάνε για δουλειά.(εκτός αν το επιθυμούν) Πρέπει η κοινωνία να τους δίνει μισθό –αν δεν έχουν εισοδήματα- μέχρι να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Πρέπει, ακόμα, να θεσμοθετηθεί επισήμως, ώστε στα δικαστήρια να δικάζονται  πολύ ελαφρότερα από τους άντρες, σε κάθε είδους παραπτώματα που κάνουν.  
  Αλλά δεν πρέπει να αποφασίζουν αυτές για σημαντικές αποφάσεις διότι παρασύρονται από τα συναισθήματά τους και από τις ανάγκες τους και από τη ζήλεια τους.  Κάτι ήξεραν οι αρχαίοι Έλληνες που σέβονταν μεν πολύ τις γυναίκες, αλλά δεν τις άφηναν να ψηφίζουν στη Βουλή.


  Υπάρχει μια θεωρία, πως οι γυναίκες –ίσως- εκτίουν ποινή από την προηγούμενη ζωή τους που ήταν κακοί άντρες. Γι αυτό και είναι τόσο καλές, τόσο άκακες..., βρίσκονται υπό καθεστώς σωφρονισμού!... Είναι στ’ αλήθεια δύσκολο να είσαι γυναίκα...
  Ας βάλουν, λοιπόν, μυαλό οι άντρες, ειδικά οι άγριοι και οι επιθετικοί, γιατί θα τους τιμωρήσουν οι θεοί και θα τους κάνουν γυναίκες στην επόμενη ζωή...


 Για να μην τα πολυλογούμε,
 Ζήτω ο Θεός, κάτω οι Θρησκείες.
 Ζήτω οι γυναίκες, κάτω οι άγριοι άντρες...


Αντώνιος Αντωνόπουλος, Κυπαρισσία

υ.γ. οι συντάκτες του κειμένου, δεν είναι αιρετικοί, ούτε ανήκουν σε κανένα δόγμα, είναι απλώς ερευνητές των γραφών, γενικότερα...

ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΩΤΗΣ: Το κείμενο δεν απηχεί τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν είναι απαραίτητο να συμφωνούμε, αλλά το δημοσιεύουμε με την ευθύνη του συνεργάτη μα